para os amantes da literatura hiperbreve, da LM (literatura mínima), deixou hoxe unha páxina-aventura na procura do conto máis breve do mundo.
é o empece de Nin che conto, aínda inédito e onde me ocupo de estudar esta emerxente nova literatura, vamos, segurmenter esta será a literatura (nótese que non digo xénero literario) que caracterizará o século XXI, xa o está sendo.
aí a tedes, á vosa dereita, formando parte pas páxinas de LITERATURA MÍNIMA
chúzame - que mañá mandarei. Escollín para deixarvos o parágrafo do remate:
A novela ábrese como unha flor en chimpo sobre o verde do prado de abril, sobre o abismo de vivir e os recendos e colores lembran que hai paraíso no “planeta que é ambulatorio dos desertos” (187). Un chimpo sen rede ( contra a soidade ) no que se esnaquizan as concepcións tradicionais de historia novelesca e tamén de personaxe e intriga, ocupando o seu lugar un singular clímax poético de abraiante beleza, que pouco a pouco se adona do discurso até manipulalo por completo e convertilo no espazo de manifestación (e encontro, co lector, tamén co mesmo autor) dun eu poético en fervenza, consciente da transgresión, autoreflexiva, que desbota o narrar tradicional ("Narrar o acontecido non ten mérito: son palabras da derrota, a copia do escriban (…) sen talento, sen causa "(228).
chúzame -