ferradura en tránsito

Como diz Joseph Ki-Zerbo (1972. p. 157; p. 170), autor africano que contribuiu para o movimento pela independência dos países africanos nas Revoluções Negras de 1975

Esse Nacionalismo [pós-moderno nas ex-colônias da Europa] não deve ser assimilado aos sentimentos chauvinistas que em numerosos Estados europeus conquistaram correntes inteiras da opinião pública e se manifestaram por medidas econômicas, por decisões político-militares que vão até ao imperialismo (pangermanismo, fascismo, etc). O nacionalismo só é justificável quando um povo se encontra oprimido

(texto extracto de Lingua e identidade )

( até que punto a existencia dunha literatura nacional demostra a existencia dun pobo oprimido?)

(Lingua e identidade

fala do que pasa no Brasil, da creación da identidade brasileira, das relacións dos colonizadores cos colonizados...

eu xa pensaba que non falaba do Brasil, que falaba da Galiza)

léo mackellene,

professor de Literatura Comparada e de Literaturas Africanas de Língua Portuguesa na Universidade Estadual Vale do Acaraú,

é autor deste texto de lectura obrigada

(dígoo moitas veces, convén bota un ollo ás nacións descolonizadas que estiveran oprimidas polos exércitos europeos, aínda que só sexa por ver en que estado quedaron e compara con como estamos nós)

chúzame

vas e escribes jocs , obtés isto

e dentro está 

e como esta, moitas máis portas

se o que escribes é xogos, obtés isto

compara

só nos salvan eles 

que eu coñeza

beizóns, irmáns, que nos axudades a existir

outros deberán tomar nota para que isto non siga así

(mentres tanto, se sabedes doutras páxinas  e facedes favor de comunicalas pois imos poñendo as pedras para un directotrio de xogos en galego, non estou pensando nos educativos...pero tamén, tamén hai que telos en conta, deixáde claro cando sexan educativos...)

chúzame

...polo medio do que escribes tes que ir deixando ocos para que a cousa se espila e mais se airee. E tamén o lector, que non é parvo (129)

.................................

-Tiñades que acusalos perante todo o mundo de criminais de guerra e de posguerra (139)

.................................

-¿Metícheste entomólogo?

-Non, é por distraerme (146)

................................

Cada vez fanse máis aparcamentos para gardar os nenos, coma os coches, e máis colexios para estabulalos.

-¿E déixanse gardar?

-Dificilmente.

-¿E pacen algo?

-Pouco (149-150, o remarcado é meu)

......................................

A maioría dos novos non ten casa tampouco de acomodo, porque non hai avós nin case irmáns e, cando necesitan o remol do niño, bótanse á rúa en bandas e mais á praza pública par aniñaren no medio do cemento, que é duro e ríspido  (155)

......................................

...tal vez é Cunqueiro a grande testemuña do noso vello xenio e do temperamento do país. En todos os seus contos, o excelso narrador levanta acta dun complexo universo que lamentablemente se perde sen remedio, seguro que por falta de acomodo ou enxerto adecuado. Por iso case todos os relatos están postos en boca de personaxes vellos, lúcidos e experientes ata a mesmísima liña da demencia, pero que xa se saben habitantes das marxes e seres desherdados (161)

...........................................

Todo o que non fixeron os mazados e tumefactos dos cárceres franquistas -moitos xa nin o contan- hano facer os novos, os netos dos mallados e algúns pais (168)

.........................................,

Resulta moi patético e moi triste que os xuíces aparten a mirada das vítimas da casa e, en fuga trasatlántica, se poñan a expurgar nas que causaron Videla e Pinochet  (168)

.........................................

De moitos, aínda vivos, acórdaste moi ben como mallaban. Os outros, os herdeiros, agacharon un pouco a mala hostia, pero, á mínima, sáelles (169)

.......................................

- Moita morralla había que limpar.

Así comeza toda a xente de orde, invocando o fascismo. Así comezan todas as vontades impolutas e instintos criminais: eliminando as pezas que non cadran (176)

......................................

Hai  moitos que volveron e fan que non se acordan. Non se entende, se non, que lles oculten aos fillos o pasado, que non de ladróns nin de timadores (185)

.....................................

E se acaso non usan máis aquí do discurso é por limitación do narrador, que os solta e que os reprende segundo lle conveña

ESES SON OS SUBLIÑADOS DA NOVELA DE RÁBADE PAREDES EDITADA EN GALAXIA.

chúzame