ferradura en tránsito

Primeira entrega dos subliñados da novela-crónica-ensaio de Manuel Veiga:

Ao principio pareceulles unha idea enxeñosa, pensando ademais que sería ben recibida,pero agora é como se a xente se tivese decatado do absurdo da mesma, aínda que ninguén o dixo, nin tampouco saíu en ningún xornal nada escrito ao respecto (10)
........................................
Son un diaño a punto de subir a un tren que só puiden escoller en parte (11)
..............................
Sobre o propio vegliota dixeron que sería conservado e potenciado, mais pronto xurdiron protestas sociais a respecto do seu uso nas aulas, en consecuencia deixou de ser materia curricular apetición da cidadanía e os antigos profesores comezamos a exercer todo xénero de oficios desvinculados da nosa profesión anterior (13-14)
...............................................
Gore Vidal afirma, nun dos seus ensaios, que a maior parte da literatura do seu país, Norteamérica, está a ser escrita por profesores. Como se ve, características que nos son atribuídas en exclusiva, para debilitarnos, correspóndense tamén con nacións ben máis podrosas (18)
...................................
Eu descubrín para ela, e estaba orgulloso de telo feito, que a cantiga: "Cinco lobitos tiene la loba, cinco lobitos detrás de la escoba" que se cantaba facendo que o bebé colocase os cinco dedos estendidos, era en realidade unha tradución equivocada e mesmo absurda da nosa: "Cinco lobiños ten a loba, cinco lobiños dentro da toba"na que a rima se lograba cun significado natural e non forzado. O idioma que nos impoñían creara unha versión irreal. (22)
.....................................
Cando me oen, percibo ás veces o seu odio porque utilizo, sen esconderme, a fala vulgar. (26)
......................................
Terá finalmente que ceder -tamén ela- se non quere ser desprezada polos poderosos e insultada polos máis embrutecidos? (26)
................................................
As cousas obvias non se falan, pensei. Sobre todo cando causan dor (28)
...............................................
E entón volvinme preguntar para qué escribía estas notas. Para ser libre, respondinme,esta vez decontado (28)
..................................
Viaxo neste tren que procura non arrincar máis do preciso. Non arrancamos as silvas nin a invasión de mimosas que nos saen ao paso. Só as travesas de cemento (35)
...........................................
... tanto os alumnos como as alumnas esqueceron o vegliota, así como o que sabían sobre a agricultura e a natureza e eses coñecmentos foron substituídos por historia sagrada, historia dos arameos, dos tartesos, dos almorábides de almohades, todos os cales nos mantiñan, ao parecer, baixo a súa influencia (36)
..........................................
Mais que dicir do escravo que non se rebela, do tío Tom, dos xudeus dos guetos que se deixaron arrastrar aos fornos sen apenas queixa? Son moitos máis os pobos que se renden. Nos libros debería haber unha historia das rendicións,das máis vergoñentas mesmo (44)
...............................
O verde é unha das cores principais que toman os cadáveres cando se descompoñen. A terra abandonada xa non ten os ocres do labradío (46-47)
........................................
Nos Estados Unidos, no seculo XIX, e de forma emparellada á forte inmigración que se estaba a producir, aplicouse a denominada "cirurxía estética étnica" (52)

chúzame