ferradura en tránsito

Xuro que loitarei para que a miña lingua alcance o máis amplo uso social, dentro e fóra da miña comunidade, e obteña a máxima difusión e recoñecemento en todos os ámbitos sociais.(Noeli Pocaterra)

así, mellor

Filed under: EDUCACIÓN, ENSINO, ESAS COUSAS,POLÍTICA, SOCIEDADE, CULTURA — 26 Xuño 2009 @ 2:52 p.m.

Seguramente saíulles de rebote. Sexa como for, o certo é que pedagoxicamente pensando, esta fórmula é moito máis xusta e operativa que o alugueiro de libros anteiror, alugueiro que aquí teño criticado.

Resulta curiso mais esta medida do PP tamén é máis «socialista» que a tomada polo bipartito, e bastante máis xusta,  hai que recoñecelo e é unha alegría facelo.

E supoño que tamén as casas editoras estarán contentas.

Chuzame! A Facebook A Twitter

3 Comentarios

  1. vladimir:

    vostede non sabe o que di. Máis «socialistas» será que os cativos aprendan o valor de uso antes que o de cambio: traballar con libros que son de todos e non propiedade do individuo.

    Por outra banda, pareceríalle igual de ben que a escola pública asumise, na súa totalidade, a operación do PP cos libros de texto? Porque estes libros, ao cabo, fan parte da educación gratuíta que se supón que hai neste estado, intereses editoriais fóra.

  2. Brétemas » Rectificación oportuna:

    [...] sobre todo polo seu carácter socialmente máis redistributivo. Non deixa de ser chocante, tamén para min, que sexa un goberno conservador quen utilice estes criterios de solidariedade e de maior respecto [...]

  3. xmeyre:

    Vladimir, lástima que o valor de uso teña que resrinxirse tanto que non exista unha segunda oportunidade para a reciclaxe, lástima que esa aprendizaxe tan solidaria non deba ser emprendida sen as garantías de asimilación necesarias…Para todo hai un momento, unha ocasión e unha maneira.

Feed RSS dos comentarios deste artigo. TrackBack URI

Sentímoscho, o formulario de comentarios está pechado neste momento.