ferradura en tránsito

A medio camiño entre a poesía e a filosofía política pragmática. Poesía e filosofía políitica só son  excluíntes nas mentes atrasadas, non se desagregan, xamais, na vida…para que agora andemos a partir leiras teóricas.

A medio camiño é unha expresiónm adverbial para significar un lugar inconcreto. Concréteno vostedes  a partir dos subliñados que, da terceira parte do poemario de Alberte Momán, fun facendo

a resaca da dor

(…)

e o valor pragmático

de seguir camiñando (79)

…………………………………………………

pertenzo e pertencemos

(…)

a un país sen estela propia

(…)

aplacado polo desexo asumido

de ser como a xente (81)

………………………………………………

ao expresarnos no propio idioma
e aínda como colonizados
no idioma do imperio (82)

……………………………………………..

por esa teima de todo poder ao servizo do capital
de buscar
cunha leve base na utopía
un sistema universal e único
ancorado na sutileza da traizón (84)

…………………………………………….

os poderes

que cos anos

se cadra

sufriron certas transformacións

pero que finalmente confluíron

-dende o momento en que as sociedades occidentais

no terceiro mundo a estratexia é outra

os golpes de estado pasaron a ser

de mala educación

que non pecado-

en democracia
a ideoloxía é un lastre
do que cómpre prescindir (87)

……………………………….

Socialdemocracia galega
a carreira política da esquerda
que coas présas
adiantou pola dereita (91)

……………………………….

xorde da esencia
formando idiosincrasia
dende dentro
entre nós
e cara o mundo (92)

……………………………….

Os xornalistas e outros corpos de seguridade (93)

………………………………

tiro desta volta
da miña condición de proletario
o humor para dicir que mexo por min
sen traizón posible
pois tampouco teño filiación coñecida
e viro contra todo
dicindo que chove (94)

………………………………………………

Reality show
a vida real nun suceso
mortificante
en media hora de asepsia informativa
despois
os deportes (96)

…………………………………………………

a verdadeira crise
non está
como din
en que un banco ou caixa
fique sen efectivo que deitar nas nosas mans
senón na situación
sempre corrupta
que permitiu ás entidades de creto
decidir sobre os nosos proxectos

(…)

segundo a ética que depositei
como único medio de cambio
desta barbarie
na miña urna (97)

………………………………………….

en democracia
os máis grandes crimes
son sempre a prol da liberdade (99)

……………………………………………………………………..

(Como se pode observar) o poema vólvese fondamente analítico, para extraer do mundo que nos rodea e espreita

(Como se pode observar) o poema vólvese moi narrativo, informándose para (re)formarse, informando para que nós…

(Como se pode observar), do acontecer anecdótico  á triste e irredutíbel  traxedia

( o anecdótico, tan tasvestido, tan tráxico pode ser nunha conciencia social operante)