ferradura en tránsito

Xuro que loitarei para que a miña lingua alcance o máis amplo uso social, dentro e fóra da miña comunidade, e obteña a máxima difusión e recoñecemento en todos os ámbitos sociais.(Noeli Pocaterra)

mentres vén o futuro

Filed under: POLÍTICA, SOCIEDADE, CULTURA — 11 Febreiro 2012 @ 9:55 p.m.

Mentres pasa o tempo, que non  me dá pasado, en que as condicións físicas me reducen a actividade á minima expresión, e o frío siberiano invade todo menos os corazóns, dou en cavilar en a Ferradura cópiame os pensamentos.

Que, e xa virán despois comentristas e politólogos sobre o asunto, á vista da trascencencia deste domingo, ben pode ser que o BNG sobreviva en pouco a  A Nosa Terra. Agora, porque agora é preciso mais sempre lle cumpriu ao BNG, e sobre todo á UPG, esta análise chegas o momento de reflexionar, de voltar a vista atrás tratando de adiviñar cando o BNG deixou de ilusionar a xente. Ilusionar, palabra clave. Transmitir ilusión por un proxecto nacional, que son os únicos que o poden facer pois nin a PP nin a PSOE lles preocupa tal cousa a non ser para entorpecela.

E necesitámola, moito, a ilusión. Porque sempre é necesaria, é o motor da vida.

E nada hai que máis ilusión cree que unha nova vida. Porque a vida é como a ilusión, hai que axudala a medrar, non controlarlle politicamente as as que lle elevan o voo, abonda con que non equivoque o destino.

2 Comments

  1. Marga Romero:

    Gran triunfo do PP…. O grande “inimigo”…
    Iso é o que temos que ter claro… quen bate contra Galiza!!!
    Perder a perspectiva é malo!

  2. xmeyre:

    É cousa de ver os esforzos dos púlpitos ultradereitistas para meterse, criticar, desprestixiar o proceso de escisión no BNG. Son os dos cartos, os da jet society…e nin estilo teñen!

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.