ferradura en tránsito

Mentres pasa o tempo, que non  me dá pasado, en que as condicións físicas me reducen a actividade á minima expresión, e o frío siberiano invade todo menos os corazóns, dou en cavilar en a Ferradura cópiame os pensamentos.

Que, e xa virán despois comentristas e politólogos sobre o asunto, á vista da trascencencia deste domingo, ben pode ser que o BNG sobreviva en pouco a  A Nosa Terra. Agora, porque agora é preciso mais sempre lle cumpriu ao BNG, e sobre todo á UPG, esta análise chegas o momento de reflexionar, de voltar a vista atrás tratando de adiviñar cando o BNG deixou de ilusionar a xente. Ilusionar, palabra clave. Transmitir ilusión por un proxecto nacional, que son os únicos que o poden facer pois nin a PP nin a PSOE lles preocupa tal cousa a non ser para entorpecela.

E necesitámola, moito, a ilusión. Porque sempre é necesaria, é o motor da vida.

E nada hai que máis ilusión cree que unha nova vida. Porque a vida é como a ilusión, hai que axudala a medrar, non controlarlle politicamente as as que lle elevan o voo, abonda con que non equivoque o destino.