ferradura en tránsito

Xuro que loitarei para que a miña lingua alcance o máis amplo uso social, dentro e fóra da miña comunidade, e obteña a máxima difusión e recoñecemento en todos os ámbitos sociais.(Noeli Pocaterra)

o poema roubado

Filed under: CARA ADIANTE,CRÓNICA DA CRÍTICA,VARIA NATURA — 18 Marzo 2015 @ 7:01 p.m.

A) O POEMA

Cerebro

             despois do crac

             contra a saudade

             mugo  musgo

Grao límite de frío

Na memoria

 

É difícil

O Páramo

 

Non sabemos aínda

Faláronnos do sur

 

Este é o rostro

Oio a voz. Oio a voz

A carne

Calquera cousa

 

Freixo negro

Non haberá

 

Tes a idade

Non tememos a morte

Foron días

Para que

Non había luz.

 

O precer

        li ña in ter mi ten te

        traxecto

        estría

        memoria

        esquezo

        auga que pasa polo medio da gándara

        cicatriz

B) O roubo: O pema está constituído polo título dos poemas de Gonzalo Hermo en Celebreción ( Apiairio), nin sequera lles alterei a orde. Agás a derradeira estrofa, composta polo título e palabra temáticas selectas por min.

 

 

 

 

Non hai comentarios

No comments yet.

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.