ferradura en tránsito

Xuro que loitarei para que a miña lingua alcance o máis amplo uso social, dentro e fóra da miña comunidade, e obteña a máxima difusión e recoñecemento en todos os ámbitos sociais.(Noeli Pocaterra)

subliñados de CORENTA SONETOS DE AMOR E CONFORTO (Anxo Boán Rodríguez, Círculo Rojo)

Filed under: ACTUALIDADE LITERARIA,CRÓNICA DA CRÍTICA,CRÍTICA DE ACTUALIDADE — 25 Xaneiro 2018 @ 6:35 p.m.

 

Ser poeta é ser a pedra e o cicel (13)

……………………………………………………….

É a musa quen crea e  define a poesía (13)

…………………………………………………………

Tremebundas mágoas para o futuro

son as lembranzas do querer pasado (22)

………………………………………………………….

Un sacrificio a Venus e Afrodita (24)

………………………………………………………….

Se topares de novo o meu espírito

dálle a túa alma, para que volva a ti (25)

…………………………………………………………..

Dun tempo feliz que fixo mudanza (26)

……………………………………………………………

Soñei que estabas comigo, e te amaba, (28)

……………………………………………………………..

Pensando que o  noso amor era eterno (29)

……………………………………………………………….

Foi efémera a estrela e tamén foi o sono (30)

………………………………………………………………..

Cando a tristura enche todo o meu peito (31)

………………………………………………………………..

Quizais esteña preto a miña morte,

quizais sexa a miña liberación (31)

…………………………………………………………………

Anaquiño de ceo para min vedado (33)

………………………………………………………………….

Todo se paga. Remata a canción (34)

………………………………………………………………….

Con promesas que fuxiron co vento (35)

………………………………………………………………..

Necesito a tristura da túa ausencia,

para loitar contra a rutina diaria,

e ter morriña pola túa presencia (36)

…………………………………………………………………

Sofres pola ferida derradeira

e non das agochado a realidade (42)

……………………………………………………………

Non escribo un soneto, alma ferida,

para lembrar ao teu fillo esvaecido (43)

……………………………………………………………

para acompañarte no día a día (43)

…………………………………………………………..

aquilo que reconforta a túa alma (45)

………………………………………………………….

Lembraralo no olor dunha roseira (47)

…………………………………………………………..

e contigo, seguirei eternamente,

e, en ti, vivirei para confortarte (51)

…………………………………………………………

Son nai e fillo, nunha aperta grandiosa (53)

…………………………………………………………

Non será o destino contra quen loite (55)

………………………………………………………….

Loitará por unha ilusión sinxela,

e por seguir soñando toda a noite (55)

…………………………………………………………..

cargada se soños, cantos dun poeta (60)

……………………………………………………………

Fuches esta noite, musa dun poeta,

Nun soño que parecía realidade (61)

……………………………………………………………

Moitas veces foi María violentada

pechando os ollos e contendo as bágoas (63)

Non hai comentarios »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment

Line and paragraph breaks automatic, e-mail address never displayed, HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)