ferradura en tránsito

Xuro que enaltecerei o meu idioma coma máxima expresión da creatividade e sabedoría do meu pobo.(Noeli Pocaterra)

Archive for the 'LINGUA' Category

o xuíz e a lingua de deus

Posted: martes, outubro 7th, 2008 @ 3:06 pm in LINGUA | No Comments »

Son xuíz e parte. Non se pode comfiar neles. Sobradamente está probado que non os guiá a lexislación vixente (que xa sería perigoso) senón escuros inetereses (políticos, sociais, económicos...).

En concreto, detrás desta noticia, preocupante, clarostá, sentenzan non conforme á lei senón aos seus propio intereses, séntense máis cómodos no castelán, teñen nula vontade de integración no sistema cultural galego porque eles mesmos se senten parte activa das hostes da cultura colonizadora, todo o que teña qu ever coa normalización do galego non só non lles prace senón que farán todo o posíbel por opoñerse. (Hai excepcións, seino, son valiosísimos loitadores a prol da normalización, poucos, e por iso me permito a xeneralizar).

Sentenzaron, botaron unhas risas e un vermús, pasárono ben e por riba deron un cachete a quen se propoña querer mirar polos dereitos dos demais.

Comos son eles os que que interpetan a lei están a salvo. Para min, isto que fixeron recibe o nome de estafa, de apropiación indebida, tempo e cartos dos contribuíntes utilizados para fins particulares...imaxinen como se chama iso.

Cando un xuíz fala de lingua póñenseme os pelos de punta, tería moita máis xustificación que falara unha  un mariñeiro, un labrego, un mecánico... quen utilice a lingua para o que é, non con afán distanciador, como fan os xuíces, toda a prosapia formulística que sae das súas mentes ten unha redacción PÉSIMA e unha sintaxe ARREPIANTE, eu condenarías a volver a 1º ESO.

Contaría míster Paco con axuda divina?

Non, se calquera día han sancionar penalmente a quen se lle escape un peido na igrexa, ou prohibirannos non ter fe absoluta no que eles digan...

Chuzame! chúzame -

Ana (outra de arraianías)

Posted: sábado, outubro 4th, 2008 @ 1:28 pm in LINGUA | No Comments »

O outro día escribía, das arraianías peninsulares que levo no corazón.

Un dos tópicos-típicos-pexuízos históricos cos que convivimos, é ese de que os galegos somos un pobo viaxeiro-aventureiro...Raio de deus, que dicía a señora Elisa, e emigración é ben outra cousa que nada ten a ver iso...

Veño de incorporar, aí á dereita, unha nova ligazón. Sei o que figestes...nos últimos 525 anos. Deles recollo esta noticia que enche o peito.

Cando Verónica Codesal, alá polo 2003, con Urban Trad, case conseguía vencer Eurovisión, aquí, na Galiza, a TVG fixo o que puido e máis por ninguneala, en castigo pola súa activa militancia en Nunca Máis. Vergonzoso, super-extra-multi-hiper vergoñento. Hoxe, cada vez que a vexo ou escoito (que gozo para os sentidos!) lembro esta ignominia tan típica do PP.

Mal puiden escoitar a naina cantada por Ana, tamén belga e galega, de 16 anos, que non esquece as orixes  tamén devezo por facelo en condicións

BRAVÍSIMA, ANA

Chuzame! chúzame -

Ollo co que chega

Posted: venres, outubro 3rd, 2008 @ 6:52 pm in LINGUA | 4 Comments »

Para levar o temón do malpocado Faro de Vigo. Isidoro Nicieza, de nome e apelido, chega directamente desde La Nueva España. E, polo visto á fronte do xornal xixonés, vai dar guerra, moita guerra. Neste mundo, xa se sabe, falar de fracaso é tabú e a chegada de Nicieza ao decano da prensa española vístese como un ascenso, un ascenso moi discutíbel. Pero o conto, o que verdadeiramente importa é a significada militancia anti-galego que o caracteriza, unha galegofobia de moito coidado. Non o digo por dicir e probas hai abondas, que mentres estivo á fronte de La Nueva España frustigou todo o que puido, soubo e máis contra o galego, na cruzada que o diario xixonenco de Uvieu (grazas, arume dos piñeiros, pola precisión) abandeira para que os galego falantes, os falantes d´a fala, non sexan recoñecidos como tales e contra " a invasión galega".

Non é broma, a galegofobia deste home é ben coñecida fóra de aquí. Unha galegofobia que non repara ante nada. Menstres estaba no xornal covadonguista negouse sistematicamentre a publicar absolutamente nada enviado por algún defensor do galego. E a actitude chulesca, inclusive se podería dicir mafiosa ou barriobaixeira, é dicir, os malos modos, estiveron á orde do día.

Temos que empezar a temer polo Faro das Letras?

A ver como lles vai aos colaboradores galegos en galego, os Ferrín, Bragado, Pena... Barreiro...

Polo que me contan, eu non o lin, a súa chegada xa se fixo notar non respectando a toponimia galega, como declaración de intereses.

Os que den estar reloucando (ui, eles non han saber que significa esta palabra...) son os da lingua bífida

Chuzame! chúzame -

arraianía

Posted: mércores, outubro 1st, 2008 @ 7:18 pm in ACTUALIDADE LITERARIA, LINGUA | No Comments »

Se aos galegofalantes da Galiza nos teñen como obxectivo dunha campaña mediática que defnitivamente nos conquiste pola vía da elinimación da identidade. E estamos como estamos. Cos GBitos campando, unha política lingüística nula, o sistema educativo totalmente castelanizante, a cadea de transmisión familiar da lingua  a piques de quebra definitiva (?)...

Estamos así e non somos os únicos. A ver. Con execsiva frecuencia esquecemos que o galego tamén é lingua PROPIA E COMÚN de xentes doutras comunidades. E hai leoneses, zamoranos, estremeños que loitan porque lles sexan recoñecidos os seus dereitos como falantes doutra lingua que non é o castelán, neste caso o galego.

Estas liñas son un aceso homenaxe e recoñecemento a xentes como Felipe Lubián, que este Xuño foi distinguido do Premio Vidal Bolaño, nunha cerimonia á que causas de forza maior me impediron asistir. Ben que o lamentei no momento e lamentarei no futuro. Porque xentes como Felipe Lubián, que encarna ás mil marabillas o espírito, actitude, xenerosidade, intelixencia, paciencia e constancia dos que fóra da Galiza terman da lingua de nós, que nese nós están tamén eles, xa o dicía.

Alén dese recoñecemento e homenaxe, a arrainía non para aí. Tamén en Asturias hai galegofalantes. E se nós estamos sufrindo o que sufrimos, nin se imaxinan o que lles acontece aos astures que falan galego. 18 concellos, uns corenta mil galegofalantes. No medio da guerra, no medio e medio. A guerra?. O goberno asturianu non os recoñece como galegofalantes. A Xunta pasa olimpicamente. A situación é de paraioa absoluta. Véxase do documental Fronteiras (Rubén Pardiñas). A RAG tampouco se molla, aínda que na paranoia saian á luz barrabasadas insostíbeis por calquera estudos minimamente versado en linguas románicas. Motivos políticos e económicos, si, guian as hostes antigalego.

Unha tirapuxa entre La Nueva España e LVG pola preeminencia na zona, arriman o fol ao lume, se é que non foi causa decisiva no incendio.

No medio eles, os astures da FALA, que eles denominan así. A presión que sofren chegou a ser algo máis que de paranoia, houbo momentos, lembro de amezas, e amezas físicas a quen reivindicaba a galeguidade da FALA, algo que non se cuestiona a partir de  criteiros lingüísticos, só políticos.

Esta fin de semana vaise celebrar o I Encontro d"escritores en Galego-Asturiano, en A Veiga. Ouros dinlle Vegadeo. Porque hai a quen lle esquece, quere que lle esqueza, que fóra da Galiza tamén se fala galego.

Eu, esta arraianía, téñoa metida ben dentro do corazón.

Chuzame! chúzame -

nova fraude en política lingüística

Posted: mércores, setembro 17th, 2008 @ 4:58 pm in EDUCACIÓN, ENSINO, ESAS COUSAS, LINGUA, POLÍTICA, SOCIEDADE, CULTURA | No Comments »

RECÉN CHEGADO AO MEU CORREO.

LEDE. ATENCIÓN AO MEU REMARCADO.

Sr./Sra. director/directora do Instituto de Educación Secundaria Sr./Sra.
director/directora do Centro de Educación Infantil e Primaria

Prácenos informalo da convocatoria dos III SEMINARIOS DE DINAMIZACIÓN
LINGÜÍSITCA. CURSO ACADÉMICO 2008-2009 nas sete demarcacións dos centros de
formación e recursos da Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago
de Compostela e Vigo; segundo a documentación que se xunta.

Estas actividades, dirixidas a todo o profesorado de Galicia e, moi
especialmente, ás persoas coordinadoras e membros dos equipos de
normalización e dinamización lingüística dos centros educativos, están
promovidas pola Secretaría Xeral de Política Lingüística en colaboración coa
Dirección Xeral de Ordenación e Innovación Educativa, da Consellería de
Educación e Ordenación Universitaria. Búscase potenciar a competencia nas
dúas linguas oficiais no alumnado galego
e propiciar un espazo de referencia
para a divulgación de estratexias, ferramentas, recursos e de experiencias
de éxito que se están a desenvolver no sistema educativo.

Tendo en conta as beneficiosas posibilidades e o carácter positivo destas
actividades, solicitámos que lle dea a máxima difusión a esta convocatoria
entre o profesorado dese claustro docente.

Aprezando a súa colaboración, reciba un cordial saúdo.

A DA CALCETA É QUE NON PARA.

NOVA REDEFINICIÓN DOS OBXECTIVOS DA SECRETARÍA XERAL DE POLÍTICA LINGÜÍSTICA.

ANTES  A POLÍTICA LINGÜÍSTICA ENTENDIAMOS QUE TIÑA RAZÓN DE SER POR PROMOCIONAR E DIVULGAR A LINGUA GALEGA

XA NON. ATENTOS, AGORA TAMÉN VAI PAGAR A DEFINITIVA CONQUISTA DO CASTELÁN, A DEFINITIVA EXTIRPACIÓN DO GALEGO.

ATA QUE PUNTO GALICIA BILINGUE ESTÁ INFILTRADA secretaría xeral de política lingüística?

A DA CALCETA É QUE NON PARARÁ DEICA SACARNOS OS OLLOS.

E DESPOIS TEMOS QUE ATURAR BABOSADAS COMA ESTA.  E OLLO COA FRAUDE  QUE SE DIFUNDE

PERO NON SÓ É ISO. A MULLER ESA DEBERÍA SER DENUNCIADA POR NON ATENDER Á EDUCACIÓN DOS SEUS FILLOS, PRIVÁNDOOS DE APRENDER UNHA LINGUA. VAIA FOL DE VELENO, DE CEGUEIRA E INTOLERANCIA, SOCIAL E CULTURAL

Chuzame! chúzame -

reflexión sobre os ataques á lingua galega

Posted: sábado, setembro 13th, 2008 @ 12:03 pm in LINGUA, POLÍTICA, SOCIEDADE, CULTURA | 1 Comment »

Por suposto que merece unha análise detida o que está pasando en Vigo coa lingua, os ataques contra o galego nacen na súa contorna (na contorna, xa non arrexuntada-adosada senón de ínfulas jet), tamén algunhas das iniciativas pro-galego máis interesantes e mellor pensadas (comparen, estas nacen en contextos UNIVERSITARIOS, son de xente CULTA, INFORMADA, SERIA e non pocholos SL de recambio)

Dunha banda temos aos arrogantes de Aguas de Mondariz, aínda non descoñecendo a vinculación que antano ligou galeguistas-nacionalistas con esa institución, VINCULACIÓN DA QUE TIRARON MOITO PROVEITO PUBLICITARIO, apostan firmemente polo castelán desprezando PARTE MOI IMPORTANTE DA SÚA PROPIA HISTORIA.  Con toda a arrogancia do mundo, veñen dicir que lles importan máis os consumidores doutras linguas que os que falan galego...POR NON MENTAR QUE FALAN EX-CÁTEDRA  (da burroloxía) CRENDO IMPARTIR LECCIÓNS DE ÉTIICA, DE HISTORIA, DE POLÍTICA LINGÜÍSTICA... a base de prexuízos...

PROPOSTA: NINGÚN AUTOR GALEGO CONSUMA AUGAS DE MONDARIZ, ONDE LLA POÑAN QUE PIDA OUTRA MARCA. Que todos os autores galegos, logo de rematar a súa obra (penso nas literarias, pero é extensíbel a moitas outras) insira mensaxes como : NON CONSUMIMOS AUGAS DE MONDARIZ PORQUE CREMOS NA LINGUA E NA CULTURA GALEGA

A Ferradura, desde logo, é a primeira en apuntarse

Na reflexión habería que deterse no papel que xoga o BNG, que vai subsidiar unha nova aldraxe, á ría, á decencia, á lingua...E nesa reflexión, inserir algo moi significativo, esta nova aldraxe prodúcese coa benia do "sector oficialista" do BNG, mentres que na proposta a prol do galego foron moi importantes nomes de xente do BNG que polo que eu sei son contestarios, marxinais...

LEMBREMOS; VOTAR-BOTAR

Chuzame! chúzame -

as augas de mondariz feden

Posted: venres, setembro 12th, 2008 @ 4:41 pm in LINGUA | No Comments »

Por iso eu nunca as bebo. Será por auga !

Cóntame Sulema que, alías, de federen a españolismo decimonónico e imbécil, teñen efectos indesexábeis sobre a rede neuronal "coma se che ferveran o cerebro en augarrás", cousa que seica se pode comprobar logo dunha inxesta masiva, "o curioso é que che incha a barriga, pero cunha inflamación dura e persistente, que despois, loxicamente, chupa do cerebro o sangue que lle permite funcionar correctamente. Isto pasa, claro, despois da obrigada sesión water closed e tira da cadea, o malo é que por moito que tires o fedor ( a facha podre corrompido) non hai quen o ature e aínda por riba a materia cefálica fica tan debilitada que pode tardar séculos en recuperarse, non hai máis que mirar como quedaron os Galicia Bilingue..."

E eu sempre lle fago caso a Sulema, que muller!

Chuzame! chúzame -

a da calceta non para

Posted: xoves, setembro 11th, 2008 @ 9:19 am in CARA ADIANTE, LINGUA | No Comments »

Outra non sei, que vén sendo a mesma: " "o reto do galego non está nas salas de cinema, senón nas televisións e nos teléfonos móbiles"

Home tamén poderiamos aproveitar a ver se nos explica que narices fai ESA SEÑORA GRIS polos dereitos lingüísticos dos nenos galegos GALEGOFALANTES na propia TVG (sempre lle chamarei así, iso d´A GALEGA é outro paso do PSOE na desubstanciación do propio concepto de GALEGO...). A ver, a ver que explicación daba. A ver se nos explicaba que medidas tomou ou pensa tomar para que os nosos nenos non teñan ben protexido o seu horario. A ver se nos explicaba que narices pinta a TVG NA POLÍTICA LINGÜÍSTICA, porque ter tería que ter un papel fundamental e NUNCA TIVO NINGÚN coma quen di e hoxe só é, como dixemos, un instrumento desubstanciador en mans do PSOE...

Había ter tanto que explicar...

E vén agora e aínda ha presumir de visión de futuro...

Terá cara a SEÑORA GRIS ESTA !

Está o conto aquel "se morreu non che foi por falta de medicinas, mira cantas ten por empezar a tomar..." Pero isto non é un conto e A DA CALCETA preténdenos facer crer que ESTE ENFERMO vai mellorar deixando de tomar unhas cantas...

O dito. DImita e PRÁ CLACETA, e a ver se non nos saca un ollo coas agullas...

Chuzame! chúzame -

de fabas, desertores e irmandiños

Posted: luns, setembro 8th, 2008 @ 6:27 pm in LINGUA | No Comments »

A noticia pode escandalizar.

Tantos son os desertores de Hispánicas (seguro que algún honrado hai) que acabaron gañando as fabas co galego???

Se cadra si.

Dos meus anos univeritarios lembro que en 1º nos preguntaron que iamos estudar. Eramos 120 e pico. 3 dixemos que GALEGO. O resto HISPÁNICAS. Pero en 4º, eramos 3 multiplicado por un número de dúas cifras.

Repito, seguro que os hai honrados e ben honrados. E ben pode haber esquirois entre os de GALEGO,  a subsección que era. Pero a min refucíame o nariz.

Quizá algún prexuízo social comece a desaparecer, diráse entre os optimistas. Claro que non hai prexuízo máis inmemso que o da GRANDE ESPAÑA, que o españolismo. Eu estou convencido de que España non existe. Cada vez menos.

Un botón: a selección. Xa non é a furia española. Xa só é la roja. O mesmo nacionalismo español ten dificultades e opta por crear proceso de identificación cunha cor, un substantivo en principio neutro, baldeiro. Unha por outra, a IRMANDIÑA ten contido.

A desubstanciación, a banalización campeadora.

Por iso, ese dato preocupa. Se perdemos a esencia, o contido, perdémonos a NÓS. xa sería preocupante que houbera a quen non lle importara perderSE con tal de aparecer como burgués medio con cita semanal na perrucaría e afabelmente

compadreado  ou comadreado

polos casinistas do lugar,

ou polas señoras de chalé e servizo doméstico

que miran por riba do lombo.

Chuzame! chúzame -

de hoxe

Posted: xoves, setembro 4th, 2008 @ 4:14 pm in EDUCACIÓN, ENSINO, ESAS COUSAS, LINGUA | No Comments »

Veño de estar nun centro de secundaria santiagués. Andaban a voltas coas matrículas. Houbo cousas que me deixaron mal corpo.

1)A pouca educación d@s mox@s, incapaces de formar unha fileira e aínda menos de respetar a formada. Dixen pouca e ás veces debería dicir mala ou pésima: como cando despois de efectuar a consulta que estimaran oportuno marchaban airadamente, sen "despedirse", pasando  olimpicamente das normas de cortesía lingüística parecían descoñecer calquera fórmula para establecer contacto lingüístco e menos para indicar a súa fin.

2)Por riba, varios sorprendéronse de que tiveran que devolver os libros nos que estudaran. O estado de salvaxismo nas cidades paréceme fondamente preocupante.

3)Pero o que peor me sentou foi a insistencia coa que coa matrícula se entregaba información oral sobre a posibilidade de exención en lingua  galega. Nos casos tamén a galegofalantes, como o duns pais que dicían nun precioso galego seseante que me admirou e encheu por dentro. O pai mesmotivo que insistirlle en que o fillo ( ou filla, tiñan dous) falaba galego, creo que molesto con tanta insistencia na "posibilidade da exención". Vai, desde aquí e así, a miñ a solidariedade. Con eses pais dese galego seseante, sonoro, salgado e melífluo, verdadeiro. E cos  fillos. Ser galegofalante neste ambiente hostil é de heroes.

4)-Instituto XXXXXXXX, bos días, dígame?

-

-No

Chuzame! chúzame -